Nosówka psów (ang. Canine Distemper Virus - CDV) to jedna z najgroźniejszych chorób zakaźnych występujących u psów. Mimo że dzięki powszechnym szczepieniom jest dziś znacznie rzadsza niż przed laty, nadal stanowi poważne zagrożenie, zwłaszcza dla szczeniąt oraz psów niezaszczepionych. Choroba rozwija się szybko, atakuje wiele narządów i układów organizmu, a w ciężkich przypadkach może prowadzić do śmierci.
Czym jest nosówka?
Nosówka jest ostrą, wysoce zaraźliwą chorobą wirusową wywoływaną przez wirus CDV. Atakuje nie tylko psy, ale również inne mięsożerne, takie jak lisy, wilki, fretki czy jenoty. Wirus jest blisko spokrewniony z wirusem odry u ludzi.
Po przedostaniu się do organizmu wirus namnaża się początkowo w układzie chłonnym i nabłonku dróg oddechowych, a następnie rozprzestrzenia się po całym organizmie. Może uszkadzać układ oddechowy, pokarmowy, nerwowy oraz skórę, powodując bardzo zróżnicowane objawy.
Choć wirus szybko ginie poza organizmem gospodarza i jest wrażliwy na wysoką temperaturę, promieniowanie UV oraz środki dezynfekcyjne, w organizmie psa namnaża się bardzo skutecznie.
Jak dochodzi do zakażenia?
Do zakażenia najczęściej dochodzi poprzez:
- bezpośredni kontakt z chorym psem lub bezobjawowym nosicielem,
- drogę kropelkową - podczas kaszlu, kichania lub kontaktu z wydzielinami zakażonego zwierzęcia.
Okres inkubacji wynosi zazwyczaj od 3 do 7 dni, jednak u niektórych psów może wydłużyć się nawet do 2-3 tygodni. W tym czasie zwierzę może nie wykazywać jeszcze objawów, mimo że wirus intensywnie namnaża się w organizmie.
Objawy nosówki
Przebieg choroby może być bardzo różny. U jednych psów dominują objawy ze strony układu oddechowego, u innych pokarmowego lub nerwowego. Niekiedy występuje jednocześnie kilka postaci choroby.
- Postać oddechowa
Najczęściej pojawiają się:
- kaszel,
- kichanie,
- wypływ z nosa i oczu,
- duszność,
- zapalenie płuc.
Objawy przypominają początkowo zwykłe przeziębienie, jednak bardzo szybko mogą się nasilać.
- Postać pokarmowa
Wirus może zaatakować przewód pokarmowy, powodując:
- wymioty,
- biegunkę (czasami z domieszką krwi),
- odwodnienie,
- osłabienie i utratę apetytu.
U młodych psów odwodnienie może stanowić bezpośrednie zagrożenie życia.
- Postać nerwowa
To najcięższa i najbardziej niebezpieczna postać nosówki. Do charakterystycznych objawów należą:
- drgawki,
- napady padaczkowe,
- tiki mięśniowe,
- niezborność ruchów,
- porażenia kończyn.
Nawet po wyzdrowieniu część objawów neurologicznych może utrzymywać się przez całe życie psa.
- Postać skórna
Jest stosunkowo rzadka i objawia się:
- grudkowymi zmianami skórnymi na brzuchu,
- stwardnieniem opuszek łap oraz nosa.
Czy nosówkę można leczyć?
Obecnie nie istnieje leczenie przyczynowe, które zwalczałoby wirusa nosówki. Leczenie ma charakter objawowy i wspomagający. Obejmuje między innymi:
- intensywne nawadnianie organizmu,
- leczenie wtórnych zakażeń bakteryjnych,
- podawanie leków przeciwgorączkowych i przeciwdrgawkowych,
- wspomaganie oddychania oraz odpowiednie żywienie.
Rokowanie zależy od wieku psa, jego odporności, przebiegu choroby oraz szybkości wdrożenia leczenia.
Jak chronić psa przed nosówką?
Najskuteczniejszą metodą zapobiegania nosówce są regularne szczepienia ochronne. To właśnie dzięki nim liczba zachorowań znacząco spadła w ostatnich dekadach.
W profilaktyce warto również:
- unikać kontaktu szczeniąt z nieznanymi lub chorymi psami,
- przestrzegać kalendarza szczepień,
- dbać o higienę i dezynfekcję miejsc przebywania zwierząt,
- szybko reagować na pierwsze objawy choroby i zgłaszać się do lekarza weterynarii.
Nosówka to niezwykle groźna choroba wirusowa, która może prowadzić do ciężkich powikłań, trwałych uszkodzeń układu nerwowego, a nawet śmierci zwierzęcia. Szczególnie narażone są szczenięta i psy niezaszczepione. Ponieważ nie istnieje skuteczne leczenie przyczynowe, kluczową rolę odgrywa profilaktyka. Regularne szczepienia oraz szybka konsultacja z lekarzem weterynarii przy pierwszych niepokojących objawach to najlepszy sposób na ochronę zdrowia i życia psa.
.jpg)
.png)
.jpg)
mgr inż. Magdalena Świkszcz
Absolwentka Uniwersytetu Rolniczego w Krakowie Wydziału Hodowli i Biologii Zwierząt o specjalności: Hodowla i Biologia Zwierząt, technik weterynarii, dyplomowany behawiorysta zwierząt towarzyszących, dogoterapeuta, groomer, handler, długoletni hodowca psów rasy Lhasa apso pod przydomkiem „The Tibetan Pride (FCI)”, czynny działacz Związku Kynologicznego w Polsce odznaczony Brązową Odznaką oraz asystent kynologiczny o specjalności wystawowej Grupy 9 FCI.