Decyzja zapadła - do Waszego domu ma dołączyć rasowy kot. Wybór konkretnej rasy to najczęściej efekt szczegółowej analizy wzorca lub po prostu zachwytu nad jej wyglądem i charakterem. Na etapie poszukiwań zderzacie się jednak z gąszczem ogłoszeń, dużą rozbieżnością cen i sprzecznymi opiniami. Jak nie zagubić się w tym chaosie i wybrać odpowiedzialną hodowlę?
Zakup zwierzęcia z niesprawdzonego źródła to nie tylko ryzyko prawne czy finansowe, ale przede wszystkim ryzyko zdrowotne dla Waszego przyszłego pupila. W naszym klubie oraz sklepie codziennie promujemy odpowiedzialne podejście do kynologii i felinologii. W tym poradniku krok po kroku przeprowadzimy Was przez kluczowe etapy wyboru legalnej hodowli - od weryfikacji dokumentów, przez badania genetyczne rodziców, aż po bezpieczny odbiór kociaka.
Absolutne minimum, czyli formalności i dokumenty kociaka
Niezależnie od wybranej rasy, legalnie wydawany do nowego domu kociak musi posiadać:
- Książeczkę zdrowia lub paszport z oficjalnym wpisem lekarza weterynarii o minimum dwóch szczepieniach i dwóch odrobaczeniach.
- Mikroczip podskórny zarejestrowany w bazie danych.
- Wielopokoleniowy rodowód będący jedynym oficjalnym dokumentem potwierdzającym pochodzenie oraz rasowość zwierzęcia.
Weryfikacja rodowodu: WCC, FIFe, WCF, TICA a lokalne stowarzyszenia
Nowelizacja Ustawy o ochronie zwierząt z 2012 roku zakazała rozmnażania psów i kotów w celach handlowych, wyłączając z tego zakazu rejestrowane organizacje społeczne. W efekcie na rynku powstało wiele lokalnych stowarzyszeń wystawiających własne, często niewiele warte „rodowody”.
Kocięta z takich organizacji nie są uznawane przez międzynarodowe federacje zrzeszone w World Cat Congress (WCC), do których należą m.in. FIFe, WCF czy TICA. Kot z niesprawdzonego stowarzyszenia nie jest traktowany jako rasowy w środowisku felinologicznym i nie ma prawa udziału w oficjalnych wystawach.
Uwaga na częsty chwyt marketingowy: fakt, że rodzice kociaka mają rodowody organizacji zrzeszonej w WCC, nie oznacza automatycznie, że ich potomstwo otrzyma takie same dokumenty, jeśli hodowca zarejestrował dany miot w innym, niezależnym stowarzyszeniu.
Wizyta w hodowli - zasady, gościnność i bioasekuracja
Hodowcy stosują różne zasady dotyczące odwiedzin w swoim domu:
- Hodowla otwarta zaprasza na spotkanie zapoznawcze przed rezerwacją. Pamiętajcie jednak o bezpieczeństwie sanitarnym - nie odwiedzajcie kilku hodowli w krótkim odstępie czasu, aby nie przenieść groźnych patogenów.
- Hodowla półotwarta przyjmuje gości po wpłacie zadatku i formalnej rezerwacji malucha.
- Hodowla zamknięta nie przyjmuje wizyt ze względu na zasady bioasekuracji, ochronę niezaszczepionych maluchów, brak czasu lub przykre doświadczenia z przeszłości.
Każde z tych podejść ma swoje uzasadnienie - dom hodowcy to przestrzeń prywatna, a nie punkt handlowy. Rzetelny hodowca stosujący model zamknięty zrekompensuje brak wizyty materiałami wideo, bieżącymi zdjęciami oraz rozmową na żywo online.
Zdrowie i profilaktyka genetyczna u kotów rasowych
Odpowiedzialna hodowla opiera się na ciągłym monitorowaniu zdrowia stada. Zawsze proście o wgląd w aktualne wyniki badań rodziców miotu jeszcze przed wpłatą zadatku:
- Badania wirusologiczne: testy w kierunku FeLV (białaczka kotów) oraz FIV (niedobór odporności) - wykonywane metodą paskową lub precyzyjnym testem PCR.
- Badania genetyczne: określają status nosicielstwa mutacji chorobowych dla danej rasy (N/N - zdrowy, N/mutacja - nosiciel, mutacja/mutacja - chory). Nosiciela (N/mutacja) wolno łączyć wyłącznie z osobnikiem w pełni zdrowym (N/N).
- Badania fizykalne i obrazowe: okresowe badanie USG serca pod kątem HCM, USG nerek (PKD), RTG stawów czy badanie słuchu (BAER u ras predysponowanych).
Umowa, rezerwacja, wczesna kastracja i odbiorcze minimum
Przed wpłatą zadatku dokładnie przeanalizujcie treść umowy w domowym zaciszu. Czytanie dokumentów w emocjach, podczas odbioru malucha, mija się z celem.
Zgodnie z prawem przekazanie kocięcia musi nastąpić w miejscu jego chowu lub hodowli – nigdy na parkingu, stacji benzynowej czy przed bramą. Odbiór osobisty to idealna okazja do oceny warunków, w jakich wychowywał się kotek, zobaczenia matki miotu oraz zadania hodowcy pytań o pielęgnację czy obcinanie pazurków.
Wczesna kastracja i wyprawka na start
Wielu profesjonalnych hodowców wydaje kocięta „na kolanka” (niehodowlane) już po zabiegu wczesnej kastracji. Zdejmuje to z kupującego obowiązek rekonwalescencji malucha i daje gwarancję, że kot nie trafi do niezarejestrowanego rozrodu.
Dopytajcie hodowcę również o wyprawkę dla kociaka - standardem jest przekazanie karmy na pierwsze dni oraz ulubionej zabawki z ziółkami lub zapachem gniazda, co ułatwia maluchowi bezpieczną aklimatyzację w nowym domu.
Ewa Kondraciuk
Od 2009 roku z pasją zajmuje się hodowlą kotów rasy Maine Coon. Swoje doświadczenie zdobywa, uczestnicząc w licznych międzynarodowych wystawach jako wystawca lub steward. Nieustannie pogłębia też wiedzę na temat zdrowia i behawioru kotów. Jako zapalona kocia fotografka, stara się uchwycić piękno i wyjątkowy charakter tych niezwykłych zwierząt, dzieląc się swoją miłością do kotów nie tylko poprzez hodowlę, ale i przez obiektyw aparatu.